Rower, słodycze i książki umożliwią mi przekierowanie fizycznych doznań zmysłowej i intelektualnej przyjemności płynącej z bycia z mężczyzną.
Praca pedagoga pomoże z kolei, wyciszyć instynkt macierzyński.
I tak dożyję późnej starości, spełniona.
Za wszelką cenę szczęśliwa w swojej samotni.
W ramach zemsty za staropanieństwo -ogłoszę się feministką, z wyboru, chociaż losy przydzielał ktoś inny.
Siedział ociężale na krześle i pochłaniał tony bombonierek.
Będę się cieszyć, że cała pensja idzie tylko na moje kapelusze, bez przymusu inwestowania w przyszłość i tak niewdzięcznego potomstwa.
I umrę. Osławiona mianem szczęśliwej duszy, pójdę do nieba samotnie.
