Polska zieleń i chmury pełne mleka
karmię się jak z piersi matki
gdy wracam z daleka czuję
bliskość - przeciwieństwo
to cygańskie serce co domu nie czeka
tylko wolność pod stopami
tuli się do ziemi
i nadzieją brak pragnień
że coś zbuduje
kobieta
choć gliną jest jej ciało
a krew to studni głębia
i każde drzewo dachem
i każda chwila piękna
zapach chleba dla słowianki
domowe ognisko i wianki
rzucone w otchłań rzeki
tworzą jedność
i sprzeczność kształtuje jej kierunek
gdy w ramionach matki znów spocznie
by zrozumieć że ojcem jest
słońce a ptaki odlatują
by zmyć przed zimą troskę
i wskazać drogę
bo serce nie spocznie
i to jest dobre
powiedział
gdy stwarzał
wiatr co zwiastuje wiosnę
