wreszcie wykąpani
znaleźli swe miejsce - w nich samych
i nowy księżyc i stary dźwięk
krążył między przestrzenią a snem
"a" ziemia drżała nieznane zdejmując
"i" czystą rozkoszą był wiatr
opadały ręce, powróciło oko
by znowu zachwycał ich świat
"i" wtedy wybiegli śpiewając do siebie
na łące wylały się łzy
"a" jabłka spadały kolorami w sercu
rezonans tandemu to my
