noszę dziś
czapkę kolorowej mniszki
ckm
czasopismo koszernej modliszki
mkc
mogę kochać cię
nawet jeśli
każda strona
odwróconej prawdy
mnie pieści
wtorek, 15 stycznia 2013
równowaga
obserwuj swoje myśli
obserwuj swój kał
jest tak samo ważne
jakbyś cesarzowi - cesarskie
a Bogu - boskie
ofiarować chciał
zdrowie
obserwuj swój kał
jest tak samo ważne
jakbyś cesarzowi - cesarskie
a Bogu - boskie
ofiarować chciał
zdrowie
niedziela, 13 stycznia 2013
Follow
Postać w czarnym kapturze każe mu uciekać. Kobieta-zjawa, wygląda jak modliszka. O nie! I follow you nie oznacza w tym przypadku rodzaju służalczego "psienia". Brakuje tutaj relacji kat-ofiara. Ona wygląda jakby chciała go zamordować i spoliczkować. Jej desperacja i siła zarazem, każą widzowi wciąż domyślać się: co on takiego jej zrobił? co ona pragnie zrobić jemu? Kto tutaj trzyma przewagę i kogo naprawdę się boi?
Jest las, śnieg mrozi pod stopami, para wodna skrapla się na ich twarzach. Zauważamy jej fizis w drugiej części klipu. Jest piękna. Nie ma tu problemu z erosem, to nie jest historia o odrzuceniu. Kiedy mężczyzna o niepokojących libańskich rysach twarzy (którego gra aktor Fares Fares) dociera do swojego celu, wówczas dochodzi do sceny, wieńczącej a zarazem nadającej nowe znaczenie tej prostej historii pościgu.
Pierwszym elementem, który w ogóle mnie zaskoczył było nakreślenie jakiejkolwiek drogi. Kiedy mężczyzna dobiega nad ocean, wówczas widz może napotkać na nowe sensy. Może podeprzeć to co przeczuwał obserwując emocje postaci. Determinacja, siła woli u niego oraz u niej doprowadzają ich do miejsca, które w kulturze od zawsze kojarzone było z scarum. Bezkres wody. I wtedy ona obłąkańczo wpatrzona w jego oczy nagle dostrzega to, że on widzi więcej... Odwraca się zatem, by móc zrozumieć i przejść oświecenie. Dzięki temu, że uciekał - zabrał ją do źródła.
Jest las, śnieg mrozi pod stopami, para wodna skrapla się na ich twarzach. Zauważamy jej fizis w drugiej części klipu. Jest piękna. Nie ma tu problemu z erosem, to nie jest historia o odrzuceniu. Kiedy mężczyzna o niepokojących libańskich rysach twarzy (którego gra aktor Fares Fares) dociera do swojego celu, wówczas dochodzi do sceny, wieńczącej a zarazem nadającej nowe znaczenie tej prostej historii pościgu.
Pierwszym elementem, który w ogóle mnie zaskoczył było nakreślenie jakiejkolwiek drogi. Kiedy mężczyzna dobiega nad ocean, wówczas widz może napotkać na nowe sensy. Może podeprzeć to co przeczuwał obserwując emocje postaci. Determinacja, siła woli u niego oraz u niej doprowadzają ich do miejsca, które w kulturze od zawsze kojarzone było z scarum. Bezkres wody. I wtedy ona obłąkańczo wpatrzona w jego oczy nagle dostrzega to, że on widzi więcej... Odwraca się zatem, by móc zrozumieć i przejść oświecenie. Dzięki temu, że uciekał - zabrał ją do źródła.
wtorek, 1 stycznia 2013
uzależeńsie
uzależeńsie samo przez
się zje śnieg
co przejść do tych miejsc
niemistycznych chce z żalem
intymnych okolic mózgu
nie roztopisz nagłym ruchem
przedpalców
bo aurycznie splątane ku sobie
nakładają obrączki na rękaw
od martwych sukienek
się zje śnieg
co przejść do tych miejsc
niemistycznych chce z żalem
intymnych okolic mózgu
nie roztopisz nagłym ruchem
przedpalców
bo aurycznie splątane ku sobie
nakładają obrączki na rękaw
od martwych sukienek
Subskrybuj:
Posty (Atom)