lecz

kiedy samotność wymyka ci się
spod szklanki
łzy śpiewają kołysanki
a Ty wiesz, że już
ją złapałeś

lecz

wypływa przed rozbicie czasu
na dwie równoległe przestrzenie
i boli
a przyroda koi

lecz

nie goi rany roślinami

lecz

larwami co twe mięso wyjadają
na zdrowie
ku zabliźnieniu odstępu

babcia

rozeszło się o ogród
powiedziała jesteś słaba
miast cierpliwie uczyć
moja babcia nie posiała ziarna
ale plony chciała w burzy zbierać
matka depcząc
w deszczu
zmyła gdzieś tę pamięć
co jej szukam gdy do lasu biegnę śpiewać

wtedy widzę uśmiechniętą piękną damę
to kobieta, która dźwiga mądrość drzewa

i zabiera mnie do kraju pierwszych matek
pierwszych ojców i pierwszego dla nich nieba
w świetle słońca pokazuje piękną skałę
mówi: silna
nieskończona jest kobieta

i nachyla się łagodnie nad mym czołem
gładzi włosy i maluje palcem znak
to jest okrąg zwany wielkim życia kołem
w Twojej pieśni ten ciąg zawsze będzie trwać

cytat, wspópraca

Pewnego dnia Rabbi rozmawiał z Panem o niebie i piekle. –Pokażę Ci piekło– powiedział Pan i zaprowadził Rabbiego do pokoju, w którym stał wielki, okrągły stół. Siedzący wokół stołu ludzie byli zrozpaczeni i bliscy śmierci głodowej. Na środku stołu stał ogromny kocioł z gulaszem, który pachniał tak wspaniale, że Rabbiemu pociekła ślinka. Każda z osób siedzących przy stole trzymała łyżkę z bardzo długa rączką. Chociaż długie łyżki sięgały akurat do kotła, ich rączki były dłuższe niż ramiona biesiadników – w rezultacie nikt nie mógł sięgnąć łyżką do ust i wszyscy byli głodni. Rabbi widział, jak bardzo cierpieli. – Teraz pokażę Ci niebo– powiedział Pan i weszli do innego pokoju, dokładnie takiego samego jak ten pierwszy. Był tam identyczny wielki, okrągły stół i identyczny kocioł z gulaszem. Ludzie, tak jak poprzednio, mieli takie same łyżki z długimi rączkami – ale tutaj wszyscy byli najedzeni, pulchni, śmiali się i rozmawiali. Rabbi nie mógł tego zrozumieć. – To proste, ale wymaga pewnej umiejętności– powiedział Pan. – W tym pokoju oni nauczyli się karmić siebie nawzajem. 

thc jest dla gimnazjalistów

 ta, zanieczyszczaj duszę
 a potem spróbuj przebić się przez atmosferę z wagą na plusie,

palenie jest dla gimnazjalistów, którzy dostrzegają po pierwszym blancie, że świat dookoła to iluzja i jest w tym plus,
 ale dalsza droga to już nieustanne oczyszczenie. 

Wszystkie dragi to niby zbliżanie się do źródła, a jednak oddalanie poprzez zanieczyszczanie. 

Pozostaje deprywacja, gongi, śpiew intuicyjny, natura i otwarci ludzie dookoła. Moja szyszynka na samą myśl o tym zaczyna świecić na jaskrawo, jejeje!

proste życie

zwał jak zwał, Akademia Bosej Stopy jest dla mnie inspiracją do tego, że trzeba robić swoje obok. Pozwól, że zacytuję taoistyczną piosenkę, która ostatnio pojawiła się na ich blogu:

 "Pracuję, kiedy wstaje słońce,
Odpoczywam, gdy słońce zachodzi,
Żeby pić, drążę własną studnię,
Żeby jeść, uprawiam moje pole,
I cóż mnie obchodzi potęga cesarza!"

Pozdrawiam Noworocznie!

wbiegli w bieli

przeżywanie mroku
nie stanowi poezji
są tacy co wiedzą
gdzie myśli kierować
to energia
-choć nie uciekamy od prawdy
biegniemy
do niej
budujemy drogę

z każdym krokiem
kiedy my jesteśmy sobą
bardziej
ich robi się mniej
to Koło
i będą musieli wejść w biel
to Wola
sprawi, że zostaniemy

Sen o ISON

Stacja kolejowa, wczesna jesień

Ona: To drżenie to Słońce - powiedziała spokojnie staruszka
Ja: To drżenie to Słońce we mnie - odpowiedziałam z uśmiechem, kontynuując stojące asany
Ona: Rozumiesz. A teraz  oddaj komecie to czego chcesz się pozbyć z siebie. Wówczas wszystko przemieni się w świecie. Oddaj się jej jak mężczyźnie - zwróciła głowę w jego stronę
Ona: lub kobiecie, którą kochasz - spojrzała w jego oczy. Wypełniała je oceaniczna głębia. Spojrzał na mnie. Ona kontynuowała.
Ona: Niech wypełni Cię światłem, które przyniosła od Słońca.