niedziela, 3 lutego 2013

złamany róż



dziś w modzie złamany róż
wyprzedajny po sezonie
pierwszego blasku

dostarczam
kobiecie o brązowej skórze
jak z gliny
złą nowinę

czy zniesiesz nadpękanie?

wiedz od słońca
nie ucieknie naczynie…


sobota, 2 lutego 2013

skrajnie najfaniej

skrajna głupota
i największa mądrość
to jak najwyższe z sakrum
i najniższe bagno

jedno i drugie bliskie jest krawędzi
przebija granice
sąsiadując
z magią

piątek, 1 lutego 2013

Zewnętrzne wyraża wewnętrzne i na odwrót. Czyli dlaczego botoks jest bez sensu.

OM: Cześć, jestem OM.
Ona: Yoł, dziewczyna Boriksona, Ona.
OM:  Bardzo mi miło
Ona:  Bardzo mi miło? Pff, co  to za tekst, archaizm jakiś. Że kulturka niby? 
(odpowiada kpiąco, szturcha koleżankę by podzielić się emocją)
OM: Tak , bardzo mi miło. Po prostu odpowiadam.
Ona: Odpowiada, ha ha!
OM: Słuchaj, Ona. Mam świadomość tego, że jest to schemat słowny jak: "dzień dobry", "osz kurwa"  czy "proszę"i"dziękuję bardzo". Niemniej jednak - stosuję to. Zaraz wyjaśnię dlaczego.
Ona: no, ciekawe...
OM: Po pierwsze: powinnaś docenić, że odpowiadam: "bardzo mi miło".
Zawsze mogłam powiedzieć: "Cześć, w dupie to mam , że Cię poznaję. I tak nie wnosisz nic do mojego życia. Jesteś laską jakiegoś dziwacznego typa, który mami się, że robi dobry rap. Tak naprawdę wyglądacie razem jak para legoludków, w zadużych czapeczkach i kolorowych łaszkach. Ta jego łysa głowa, chyba dokręca się do nakrycia, a pod spodem kryje mały okrągły zaczep, który trzyma wspomnianą przeze mnie już czapkę. Wszystko okraszone wielką nazwą Lego, czy Logo." Niemniej, nie ma to już znaczenia. 
Bo widzisz Ona. Tak przynajmniej - siłuję się i wtłaczam sobie uśmiech zamiast jadu. Profanum jest łatwe, a sztuka przemilczania, sztuka zaciskania zębów, to ciągła praca z ego.
Na zewnątrz - mówiąc: "bardzo mi miło", mam wielką nadzieję, że to co zewnętrzne przeniknie do środka i zmieni moje myślenie. Rozumiesz? To jest Taoizm i sztuka kochania "pomimo". Nie tylko to co wewnątrz ciebie generuje daną formę (układ mięśni, ton głosu, pot na dłoniach, inne). Także forma umie stwarzać treść. To Yin i Yang, ósemkowy przepływ energii. Wyobraź to sobie. Jeśli nie umiesz, to podam Ci przykład:
Wstrzykujesz sobie botoks. O! tak jak tutaj
(ona, prezentuje się, wskazuje na usta)
Ona: tutaj?
OM: tak, tutaj, o tu! (pokazuję palcem)
Chcesz się uśmiechać, prawda? Obejrzeć głupi Twilight, zrobić kwaśną minę, jak down, jak mała dziewczynka, jak ty. A pozostaje Ci co? Zostaje: botoks-kaczy-dziubek jako jedyna mina dostępna w twym wachlarzu. I wtedy moja panno, im częściej pragniesz wyrażać siebie, a zewnętrzne odmawia Ci współpracy. Wtedy ty także, twój mózg i twoja podświadomość, zaczynają działać inaczej.
"Jesteś seksi kaczuszką maleńka, cały świat pragnie kochać Cię"- tak dzisiaj myślisz. Narzędzie (ciało) określiło świadomość, odbierając Ci możliwość bycia. Narzędzie przestało być narzędziem w czasach "kultu ciała".  Tylko że kult jaki zwykle dostrzegam, oznacza tutaj - solipsyzm fizyczności, co w moim mniemaniu - poprzez oderwanie od ducha - jest jednoznaczne ze śmiercią narzędzia. Ciało w oderwaniu od ducha, nawet przy codziennej pielęgnacji, nie wypełnia swojej funkcji. Jest bezużytecznym kiczem, nadmuchaną bańką, niewiele ma wspólnego z prawdą. Nie wiem czy spotkałaś się z filozofią platońskiej triady? Ja np. nie potrafię rozdzielić piękna, dobra i prawdy. Kiedy nie jesteś prawdziwa, nie jesteś również piękna, a to nie jest dobre.
Ona: Chyba zrozumiałam. Jestem Ona.
OM: A ja OM.
Ona: Bardzo mi miło.

wtorek, 15 stycznia 2013

czapka kolorowej mniszki

noszę dziś
czapkę kolorowej mniszki
ckm
czasopismo koszernej modliszki
mkc
mogę kochać cię
nawet jeśli

każda strona
odwróconej prawdy
mnie pieści

równowaga

obserwuj swoje myśli
obserwuj swój kał
jest tak samo ważne

jakbyś cesarzowi - cesarskie
a Bogu - boskie
ofiarować chciał
zdrowie

niedziela, 13 stycznia 2013

Follow

Postać w czarnym kapturze każe mu uciekać. Kobieta-zjawa, wygląda jak modliszka. O nie! I follow you nie oznacza w tym przypadku rodzaju służalczego "psienia". Brakuje tutaj relacji kat-ofiara. Ona wygląda jakby chciała go zamordować i spoliczkować. Jej desperacja i siła zarazem, każą widzowi wciąż domyślać się: co on takiego jej zrobił? co ona pragnie zrobić jemu? Kto tutaj trzyma przewagę i kogo naprawdę się boi?
 Jest las, śnieg mrozi pod stopami, para wodna skrapla się na ich twarzach. Zauważamy jej fizis w drugiej części klipu. Jest piękna. Nie ma tu problemu z erosem, to nie jest historia o odrzuceniu. Kiedy mężczyzna o niepokojących libańskich rysach twarzy (którego gra aktor Fares Fares) dociera do swojego celu, wówczas dochodzi do sceny, wieńczącej a zarazem nadającej nowe znaczenie tej prostej historii pościgu.
Pierwszym elementem, który w ogóle mnie zaskoczył było nakreślenie jakiejkolwiek drogi. Kiedy mężczyzna dobiega nad ocean, wówczas widz może napotkać na nowe sensy. Może podeprzeć to co przeczuwał obserwując emocje postaci. Determinacja, siła woli u niego oraz u niej doprowadzają ich do miejsca, które w kulturze od zawsze kojarzone było z scarum. Bezkres wody. I wtedy ona obłąkańczo wpatrzona w jego oczy nagle dostrzega to, że on widzi więcej... Odwraca się zatem, by móc zrozumieć i przejść oświecenie. Dzięki temu, że uciekał - zabrał ją do źródła.

wtorek, 1 stycznia 2013

uzależeńsie

uzależeńsie samo przez
się zje śnieg
co przejść do tych miejsc
niemistycznych chce z żalem

intymnych okolic mózgu
nie roztopisz nagłym ruchem
przedpalców
bo aurycznie splątane ku sobie
nakładają obrączki na rękaw
od martwych sukienek