sobota, 26 maja 2012

edukacja - proza



Bo kiedy idę sobie Oławską i widzę jak chłopak na rowerze zderzył się z kobietą idącą chodnikiem. I kiedy patrzę jak ta kobieta leży nieruchomo, a nikt nie umie jej pomóc ( ja też), to myślę sobie: kurwa! Czego my się uczymy w tej szkole? Całków? Większość społeczeństwa nie zna nawet podstaw pierwszej pomocy, bo na P.O ważniejsze są zajęcia dotyczące zagrożeń terroryzmu, niż tego, że w razie wypadku –którego prawdopodobieństwo jest dużo, dużo wyższe – nie będziemy umieli nic zrobić.
Pies, człowiek, społeczeństwo – wszyscy mamy zdolność do wzajemnego leczenia, mamy nawet zdolność do samouzdrawiania – ale po co o tym mowić? Przecież za 30min przyjedzie karetka, no i lekarz specjalista też jest dostępny za 2 miesiące. Na lekcjach biologii dowiadujemy się czym jest mitochondriom, nie wiedząc nawet jak powinniśmy się odżywiać, jak żyć?
W sklepikach sprzedaje się nam snickersy, mama pakuje w tornister kanapki i robi to ze szczerego serca. Tylko że bułka jest z pszenicy a szynka ze świni. Czy wiesz mamo, że pszenica właściwie w całości jest zmodyfikowana? No i świnia nie wydala toksyn. Wiedz, że dlatego nie je się wieprzowiny… Nie, nie jestem muzułmanką, mamo. Koran  tu nie ma nic do rzeczy. Wiedz, że wszyscy przez to chorujemy, bo zżera nas Candida, bo zżera depresja i świat. Zainfekowani  jesteśmy głupotą tych, którzy zbudowali nam „Pleasanville” z własnych przekonań i powiedzieli nam, że: „masz być szczęśliwy!”. Ale my mamy czas, mamo, mamy czas…

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz