OM Jestem Bogiem- rytualna deklamacja

(samo się pisze teraz, to też znak, że OM jest słowem, ale słowem niezamierzonym i wspaniale przemyślanym zarazem)

Właśnie wróciłam z filmu. Oglądałam wcześniej wywiad z Rahem, który powiedział, że po śmierci Magika, przeżył załamanie. Stwierdził, że umarła w nim jakaś cząstka, jakby źródło... Dzisiaj ma jednak nowe przekonanie, że:
"dusza, która spada na ziemię rozpryskuje się na miliardy kawałków, a każdy człowiek dostaje swoją żywą część".
Sądzę, że było wielu mistrzów jak Magik, którzy ofiarowali nam siłę. Teraz każdy z nas nosi tę kropelkę doskonałości w sobie, widzianą przez kreację i misję. Nosi ją w sercu i podlewa jeśli zechce.
Ja wierzę w ten etap kiedy ludzkość otrzyma więcej żywej wody. Nikt nie będzie chować się w ukryciu i kurczyć przed szalonym światem, ale pozwoli rozkwitnąć swej duszy i wyprowadzi ją w ogród.
Myślę, że to jest ten czas i zarówno film jak i codzienny bieg mojego życia, każą mi być w przekonaniu, że tak właśnie jest.
Magik był spadającą kroplą, jak my oraz każdy z wielu. Film to powtórna aplikacja, to nie mniej nie więcej. To Magik co rozprysnął się na miliony klatek obrazów i dźwięków, fotelowych nóżek w twym rzędzie, pośród ludzi, w sercu.
Nie umiem nic napisać o filmie. Aktorstwo, scenografia - istnieją. A! być może "Plus i minus" przypomniał mi Improwizację Konrada. Zawziętość i siła Kowalczyka w przekazie dramatycznym. Romantyzm, błysk w oku. To widać, kamera stwarza poczucie bliskości.
Fabułę pominęłam. Te wszystkie śluby, zdrady, śmiech- nieważne.
Osobowość Magika i mędrców i granie.

Gdybym miała skupiać się na krytyce, to zadam jedno pytanie: Czy prawdziwy Gustaw ma jakieś profity z tego filmu? Haha. Jest tak przecudowną postacią, że aż mdławo się robi, gdy sobie przypomnę. Ale... być może jest tam potrzebny. Choć to postać przyjaciela, nie zaś skurwysyna. Sądzę, że Strachu i Smok zdecydowanie lepiej przejęliby rolę "pomocników", ale czy na to zabrakło już czasu? Pokazać ich relację i energię grupy. Lecz inną niż tą niedojrzałą, wspomnianą, spłyconą jak dla mnie. Paktofonika to był skład, gdzie każdy miał swój świat i swoją osobowość. Hołd Magowi- okej. Ale czemu pomijać wartość grupowej kreacji i pozostawiać jedynie wzmianki o przyjaźni. To moja krytyka, wyciągnięta z podudzia i serio w dupie ją mam. Bo dzieło czytam zupełnie inaczej.
Też bym się rzuciła w jego skórze, jeśli chcesz ten poziom.

Dla mnie liczy się to co we mnie pozostało.

Film zaszczepia mi nadzieję, niesie siłę i trzyma mnie magią za serce. Zapewne jest tam włożone dużo pracy reżyserskiej i innej. Charyzmatyczni aktorzy grający charyzmatycznych raperów. To ma moc! No i Magia Magika, której chyba nie da się zjebać. Chociaż transfer był naprawdę dobry.
Kiedyś zamieszkałam specjalnie na dziewiątym w bloku. To też był transfer, jak pomyłka, że "kobieta się szanuje" a nie, że "ją się szanuje". W gimnazjum przeżyłam to i sprawdzałam nieustannie czy siebie szanowałam.  Myślałam, że Fok mówi inaczej, lecz nie zaszkodziło mi myśleć w tę stronę.
Nowiny wisiały tuż nad moim łóżkiem, przepisany tekst obok plakatu co dodatkiem był do płyty - okładką. To też był transfer - dla mnie samej.
Wtedy zrobił, dziś ponownie .
 Magik.
 Rozprysnął się na miliardy i rozpryskiwać będzie, nieustając.