Wiesz co jest najokrutniejszą prawdą? Że ludzie muszą ukrywać swoje słabości.
Że mogłabym napisać ci o moich lękach albo nazbyt porywających astralach. O tym, że zdarza mi się cierpieć świadomością kosmiczną i kochać z takim samym natężeniem. Wiem jednak, że nie chcesz tego słuchać, że boisz się i masz do tego prawo.Najokrutniejsze jest jednak to, że sama nie wiem czy przeczucia te są na tyle ważne, aby psuć sobie mój przepiękny PR.
I to jest właśnie samotność.
Świadomość, że nic nie wiem i nie umiem się tym dzielić. Że nie znam siebie i nie odróżniam impresji od całości persony. Że jestem sumą wrażeń i chwilowych emocji, które składają się na jakąś mnie w tym życiu. I jeśli chcesz to chwytaj, ale nie każ mi przekazać pełni.
Możesz obserwować cykliczność lub pewne odchylenie do normy. Z pewnością jest jakiś schemat... lecz nie przywiązuj się za mocno.
Dla przykładu:
Dzisiaj odwiedził mnie mój były. Przyniósł mi aspirynę i
masło. Uświadomiłam sobie przy nim, jak bardzo prawdziwa jest moja
teoria. Nasze miłe rozmowy były takie, dopóty dopóki nie mówiłam mu o swoich
wewnętrznych przeżyciach. O wrażliwości i lękach, o cudach i przeczuciach końca, o cieniu…
Po lekkim nadpęknięciu skorupy, on oddalił się na 3 metry, wziął tabletkę na
migrenę i odszedł.
Mężczyźni boją się kobiet chorych. Pamiętaj! - powtarzała
babcia- jeśli jesteś choć trochę zatruta - ukryj to przed nim. Tak czasem robię, choć to trudne i smutne, pomaga w życiu nieraz. Pozwala utrzymać innych w
przekonaniu, że wciąż jesteś zdrowa, a gdy oni tak myślą, to i ty przestajesz
widzieć swą słabość. Ta zasada być może ma jakiś sens… Być może ma. Tylko po co nadawać sens relacjom bez pełni zrozumienia i błyszczeć swoją radością, podskórnie zajadając nieprawdę.
Samotność jest piękna - jest piękna bo jest prawdziwa - a nic nie jest lepsze niż to.
Samotność jest piękna - jest piękna bo jest prawdziwa - a nic nie jest lepsze niż to.
- Tak, ale co mnie to wszystko obchodzi ?
- Wiesz co, tak dla szczerości: nie uwzględniłam w wypowiedzi Ciebie. Nie zerkam do potrzeb czytelniczych
Po prostu wymiotuję na pierwsza osobę z kadru, więc
wybacz jeśli zgwałciłam Cię przez uszy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz