Kiedy dusza hula, to piekła już nie ma
piekło, to bezruch w nas nieba
Codzień trzeba udrażniać rzekę przeznaczenia
wykopywać dla siebie swe marzenia
I nie kopać pod innymi
te dołki
fundamenty grobowców, które wznoszą dziś pionki
To dla Ciebie jest ogród nie dla szefa czy żonki
więc odetnij swe myśli bracie od nich
Połóż się razem ze mną na trawie
W szumie liści odnajdziesz wreszcie spokój w swej obawie
Wyrzuć kamień, dzisiaj jest na niego czas
Co dzień inny, niech udrożni rzekę w nas
A jeżeli chcesz się ślizgać po powierzchni
i zapychać tok mych myśli odpowiedni
To już znikaj, darów tych nie muszę brać
Mówił Budda, naucz się selekcji Brat
odsuwać zwalone drzewa
trzeba
wyrzucać kamienie
każdego dnia
zamieniać marzenie
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz